Eve Hırsız Giriyordu…G.tünden Vurdum…Pişman Değilim…

sabaha karşı 4.50 sularında uyumak için uzandığım yatağımda tam uykuya dalmak üzere iken kulağımda rüyamsı ama anlamsız sesler duymaya başladım…2adamdı…konuşuyorlardı…ses tonları ne denli rahat olduklarının göstergesi gibiydi…üstün zekam sayesinde adamların sesleri ile alt kattaki korkulukların sesini birleştirince
- aha sülo kalk 2 tane or.spu çocuğu alt katın korkuluklarına basmak suretiyle pencerene çıkmaya çalışıyorlar cümlesini kurdum…ilk şoku atlattığımda yatağımdan kalkmış perdeyi açmıştım…

ve karşımda onlar…

2 or.spu çocuğu…

karanlıktı…yüzlerini görememiştim…ancak alt katın korkuluklarından dairemin bulunduğu katın mesafesini hesaba katınca boylarının muhtemelen 1.70 civaratı olduğunu anlamak işten diildi…anlamıştım…1.70 boylarındaydılar…2 kişiydiler…2 or.spu çocuğu…ve pencerede ben…civan gibi yağız ve dahi gürbüz ben…beni görünce kendilerini pencereden aşşağı atmaları bir oldu…tabi her ne kadar yağız gürbüz vede civan da olsam hayatımda ilk kez penceremde bir hırsızla karşılaşmıştım ve ne
yapacağımı bilememiştim…zira benim gözüm <—-O—-> hırsızın gözü arası mesafe yaklaşık 30 cm civaratıydı ki bu ilk kez hırsız görmüş bir insanın ürkmesi tırsması için yeterli bir mesafe idi…neden sonra hırsızları def eyledikten sonra ev arkadaşımı dürtmek aklıma geldi…

-memo kalk hırsız!!!
-ha,ne ? noluyo lan???

bu bizim memonun her zamanki haliydi…karşısındaki hırsız da olsa aynı tepkiyi verirdi o ben de olsam…uyandıktan sonra aklının yerine gelmesi 4 saniyeyi buluyordu…ve o tepkiyi verdi sonunda;

- memo = benim , hırsız = or.spu çocuğu…leaaaaannnnnnnn noğlüyoz…

ve şimdi ben…

uykusuz her gece şarkısı eşliğinde…

bu diri buraya açmış olmanın huzursuzluğu içindeyim…

rahat rahat uyuyun emi…

25.12.2006…05.44